Αφροδίτη ( Venus )

Αφροδίτη

Η Αφροδίτη είναι ο πλησιέστερος πλανήτης στη γη και το  φωτεινότερο σώμα που διακρίνεται  στον ουρανό (μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη), διότι είναι μονίμως καλυμμένη από σύννεφα που αντανακλούν μεγάλο μέρος του ηλιακού φωτός. Είναι 12 φορές πιο φωτεινή από τον Σείριο, τον φωτεινότερο αστέρα του ουρανού.

Η ατμόσφαιρα της αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα κατά 96,5% ενώ το υπόλοιπο 3,5% από άζωτο και ίχνη οξυγόνου, μονοξειδίου του άνθρακα, αργού, θειικού ανυδρίτη και ένα μικρό μέρος υδρατμών.

Το έδαφος της μοιάζει με βραχώδη έρημο, είναι πλούσια σε διοξείδιο του άνθρακα και για αυτό προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Επίσης τα σύννεφα στην Αφροδίτη ταξιδεύουν με μεγάλες ταχύτητες από 2 έως 400 χλμ. την ώρα.

Η Αφροδίτη έχει επίσης δυο μεγάλα υψίπεδα παρόμοια με Ηπείρους, που βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο: τη Γη της Ίσταρ. (Οι Βαβυλώνιοι ονόμαζαν την Αφροδίτη «Ίσταρ», που ήταν η προσωποποίηση της γυναίκας και μητέρα των θεών) και τη Γη της Αφροδίτης.

Η Αφροδίτη φαίνεται να έχει γοητεύσει τον άνθρωπο επί 4.000 τουλάχιστον χρόνια. Οι αρχαιότερες καταχωρισμένες παρατηρήσεις του πλανήτη, που ανάγονται σε 2.000 χρόνια προ Χριστού,φαίνεται να προέρχονται από τη Βαβυλωνία και έχουν καταγραφεί στις περίφημες πλάκες της Αφροδίτης.

Οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες και οι Κινέζοι είχαν θεωρήσει την Αφροδίτη ως δύο άστρα, διότι ήταν ορατή πρώτα στον πρωινό και κατόπιν στον βραδινό ουρανό. Οι Έλληνες αποκαλούσαν τον πρωινό αστέρα Φωσφόρο και τον βραδινό αστέρα Έσπερο, αλλά πριν από το 500 π.Χ. ο Πυθαγόρας, ο Έλληνας φιλόσοφος, είχε διαπιστώσει ότι τα δύο αστέρια ήταν ταυτόσημα. Με την πάροδο του χρόνου οι Ρωμαίοι άλλαξαν το όνομα του πλανήτη, για να τιμήσουν τη θεά της Αγάπης, την Αφροδίτη.